Definicja bor. Co oznacza pierwiastków o liczbie atomowej 5, masie atomowej 10,82 i gęstości 2,34.
co to jest

Czy przydatne?

Definicja Bor

Co to jest BOR: bor, B
pierwiastek chemiczny III ekipy układu okresowego pierwiastków o liczbie atomowej 5, masie atomowej 10,82 i gęstości 2,34 g·cm-3. Niezbyt czynny chemicznie, a w większości związków jest pierwiastkiem trójwartościowym. Trudno topliwy, szaroczarny proszek. Topi się w temp. około 2000-2075°C i wrze w temp. 2530°C. Z metalami bor tworzy liczne związki, tak zwany borki, na przykład CaB6, ZrB2. Borki metali przejściowych odznaczają się wysokimi temperaturami topnienia, wysoką twardością i żaroodpornością. Jako pierwiastek został wyodrębniony w 1808 roku poprzez Gay-Lussaca. W przyrodzie występuje pod postacią soli i jako składnik krzemianów. W najwyższym stopniu rozpowszechnionym związkiem boru jest boraks Na2B4O7· 10H2O. Pokłady boraksu występują w Stanach Zjednoczonych, Chile, na Uralu. Woda morska zawiera około 0,2 g boru·m-3. Bor używa się w przemyśle chemicznym i hutniczym. Węglik boru B4C znajduje wykorzystanie jako środek ścierny, gdyż wyróżnia się nader wysoką, zbliżoną do diamentu, twardością i topi się dopiero w temp. 2450°C

Czym jest Bor znaczenie w Słownik fizyka B .